ΡΩΜΙΟΙ (Γιατί Ρωμιοί)

10 Μαΐ 2010

ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ: ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ από ΕΚΘΕΣΗ του μαθητή Ι.Π. από χωριό της ΣΗΤΕΙΑΣ (έτος 1960)

"Η ΜΗΤΕΡΑ"

..................................
Εγώ ποτέ δεν ήβρισα τη μητέρα μου, εγώ ποτέ δεν την ανεμπούκισα, και
ποτέ δεν της είπα "σκάσε'
Πολλές φορές η μάνα μου με κοπανίζει με τη σαγιονάρα και ποτέ δεν επαραπονέθηκα
(μόνο μια βολά τση'καμα σταυρωτές πίτες, μα αυτή εδά ύστερα
τό'πε του κυρη μου και με 'καμε μπαούλο στο ξύλο).

Κάτι κακά παιδιά στη γειτονιά μας πολλές φορές βλαστημούνε τη μάνα ντως, όμως
εγώ ποτέ, εκτός από μια φορά που την είπα ¨αηλιά" αλλά τότε ήτονε που μού'σπασε
ένα ξυλίκι απού'χαμε στ'ατζά μου.

Επίσης ποτέ δεν της είπα ψόμματα. Μόνο μια βολά ήρριξα μια χουφτιά αλάτσι στο τσικάλι
κι απόι ήμπλεξα τον αδερφό μου.

Όποτε με πέμπει στσοι δουλειές, πηαίνω με τα νέκαρα μου,
μόνο οντό με ξυπνά σύναυγα και με πέμπει να ταΐσω την αίγα την ανεθεματίζω από'μεσα μου (την αίγα, μα κιαμιά βολά και την ίδια μου τη μάνα) κι αυτή πάλι μου φωνιάζει

-- Γερά-ερά, ωρέ Μούσκαρε, ξερανεγκασάς πηαίνεις πάλι;
Τοτε σας μόλις ποκολώσω το ρούκουνα γυαέρνω , ξανοίγω και άμα δε με θωρεί τση κάνω πάλι
δυο πίτες σταυρωτές

Στα λιομαζώματα με βάνει και μαζώνω ελιές από χάμαι με ένα κουβαδάκι και επειδή ποστανταρίζω
μου λέει

--- Ίσα γερά-ερά , ανεντράνισε ωρέ παράουρε
και τοτεσάς παίζω κι εγώ μια στο κουβαδάκι και πάνε όλες οι ελιές στην αποκάτω πεζούλα
και λέω
-- ΆΜε δα, μα, και μάζωνε τζοι
...........
Εγώ αγαπώ τη μητέρα μου