ΡΩΜΙΟΙ (Γιατί Ρωμιοί)

2 Μαρ 2015

Προσκύνημα

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ


Ένα κλωνάρι από το πεύκο, που έχει τις ρίζες του στις καρδιές σας, έκοψα απόψε...
Ένα αγριόχορτο, που τρέφεται κι αυτό απ' το μυαλό σας, μάζεψα μπροστά από το σπιτάκι σας...
Την τελευταία αχτίδα του ήλιου απ'το δειλινό, του ήλιου που καθρεφτίζεται στα μάτια σας, ρούφηξαν τα μάτια μου...
Τον ήχο του αγριόπουλου, που τρέφεται από τα χόρτα που φυτρώνουν από τα χέρια σας, συγκράτησαν τ' αυτιά μου...
Τη μυρωδιά του θυμαριού, που παίρνει το νερό από το αίμα σας, κατέγραψα στη θύμηση μου...
Λίγο από τον ασβέστη της φωλιάς σας, που ενώνεται κι αυτός με τα πόδια σας, πήρα στο μαντήλι μου ...
Με λίγο λάδι από το καντήλι σας, που θαρρείς πως ξεπηδά απ' τις ψυχές σας, άλειψα το μέτωπο μου για φυλακτό...
Γιατί όλα αυτά είναι κάτι από εσάς και θα τα πάρω φεύγοντας μαζί μου
...Κι έτσι θα είναι σαν να έχω κι εσάς μαζί μου...


Nίκος Μαστοράκης (Προσκύνημα στον τάφο των γονέων μου. Κοιμητήριο Αγίας Ειρήνης Σφάκας, Ώρα 18:11, 28 Φεβρουαρίου 2015. )