ΡΩΜΙΟΙ (Γιατί Ρωμιοί)

30 Ιουν 2015

NAΙ ή ΟΧΙ -- Του Οδυσσέα Τσαγκαράκη www.romioi.com

Του Οδυσσέα Τσαγκαράκη
Ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης

Μας ζητάει λοιπόν η κυβέρνηση (με το δημοψήφισμα) να πούμε ένα βροντερό ΟΧΙ στους δανειστές-εταίρους, χωρίς να μας έχει εξηγήσει υπεύθυνα και πειστικά ποιο θα είναι το όφελος ή ποια τα οφέλη (αν ξέρει βέβαια) για τη χώρα και το λαό. Αφήσουμε που μεταθέτει, ασφαλώς δημοκρατικά σκεπτόμενη, στους πολίτες την ευθύνη μιας απόφασης που δεν πήρε η ίδια προφανώς επειδή φοβήθηκε το πολιτικό κόστος και μια ενδεχόμενη εξέγερση τής «αριστεράς πλατφόρμας», αλλά και τη διάλυση τής κυβερνητικής συμμαχίας.

Μια κυβέρνηση εκλέγεται για να παίρνει αποφάσεις και κρίνεται από αυτές. Αν φοβάται ή διστάζει να πάρει μια δύσκολη απόφαση παραιτείται με τόλμη και υπευθυνότητα. Αν εν προκειμένω η κυβέρνηση ομολογεί, εμμέσως πλην σαφώς, ότι απέτυχε η περιβόητη διαπραγμάτευση που διατυμπάνιζε προεκλογικά και διεξήγαγε (υποτίθεται) επί πέντε μήνες, τι περιμένει; Να βγάλουν οι πολίτες τα κάστανα από τη φωτιά για λογαριασμό της; Δεν περνάει κανείς εύκολα το ποτάμι της πολιτικής αβρόχοις ποσί.

Ως αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε ότι αν γινόταν κυβέρνηση θα έσκιζε τα μνημόνια (γνωρίζοντας βέβαια ότι κάτι τέτοιο ήταν ανέφικτο) και θα διαπραγματευόταν για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη και στο ευρώ (με απώτερο σκοπό όμως την έξοδο και από τα δυο, όπως αποκαλύπτεται σιγά σιγά) και όλες αυτές οι υποσχέσεις για ψηφοθηρικούς λόγους (ακολούθησε δηλ. την πεπατημένη). Έγινε λοιπόν κυβέρνηση, αλλά μνημόνια δεν έσκισε και ζητάει τώρα να τα σκίσουμε εμείς με ένα αμφιλεγόμενο ΟΧΙ. Και να κάνει μετά τι; Θα συνεχίσει τη διαπραγμάτευση κραδαίνοντας το ΟΧΙ σαν ρόπαλο στα χέρια της; Και τι κάνει την κυβέρνηση να πιστεύει ότι έτσι θα πετύχει ό, τι δεν πέτυχε μέχρι σήμερα; Άλλα είναι τα σχέδια της.

Το μόνο που κατάφερε αυτή η κυβέρνηση ήταν να στρέψει μια μεγάλη μερίδα των πολιτών εναντίον των δανειστών-εταίρων στην απέλπιδα προσπάθεια να φορτώσει ανεπιτυχώς σε άλλους τα λάθη και τις αστοχίες της. Έτσι μιλάει για εκβιασμό των δανειστών επειδή τάχα επιβάλλουν σκληρά μέτρα, που αφορούν στη φορολόγηση και σε νέες περικοπές μισθών και συντάξεων. Και έτσι να είναι (που δεν είναι ακριβώς), πώς αλλιώς θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους τη στιγμή που η κυβέρνηση (διαχρονικά) δεν διαθέτει εναλλακτικές πηγές κρατικών εσόδων, δεν αναζητά και δεν δημιουργεί; Αποδειχτήκαμε αναξιόπιστοι. Υπογράψαμε δανειακές συμβάσεις με όρους που αθετήσαμε (ως πελατειακό κράτος) τα τελευταία 5 χρόνια, π.χ. την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων. 
Έχουμε λοιπόν μια κυβέρνηση (και μάλιστα αριστερή) που αδυνατεί να βρει αξιόπιστα ισοδύναμα και εκλιπαρεί για ρευστό την ώρα που υπάρχουν στα τεφτέρια της (εδώ και χρόνια) βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες οφειλές 17, 1 δισ. ευρώ από φυσικά πρόσωπα, με ατομικές οφειλές άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ, και 43, 3 δισ. ευρώ από 4000 επιχειρήσεις (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Αναπληρώτρια Υπουργός των Οικονομικών πριν από λίγες εβδομάδες). Ποιος φταίει που η κυβέρνηση δεν εισπράττει (με τον έναν ή τον άλλο τρόπο) τουλάχιστο 10% από τα 60 δισ. ευρώ (συνολικά) τώρα που ξέμεινε από ρευστό και απειλείται η χώρα με πιστωτικό γεγονός; Ποιος μπορεί να πιστέψει ότι μια νέα κυβέρνηση, με νωπή και ισχυρή λαϊκή εντολή, δεν μπορεί να εισπράξει ούτε 1,5 δισ. ευρώ (από τα 60 δισ.) για να πληρώσει το ΔΝΤ στις 30 του μήνα και αφήνει τη χώρα να διασύρεται (με περισσή αξιοπρέπεια) διεθνώς; Τρία τινά μπορεί να συμβαίνουν: ή χαρίζεται στους μεγαλοφειλέτες ή είναι ανίκανη ή παίζει το όνομα και το μέλλον της χώρας κορώνα γράμματα.

Για όλα φταίνε βέβαια οι θεσμοί, ο Ντάισελμπλουμ, ο Γιούνκερ, ο Σόιμπλε και η Μέρκελ. Αυτό θέλει να πιστέψουμε η κυβέρνηση. Ίσως και να νομίζει ότι απευθύνεται σε κάφρους.

Αρκετά με τη δαιμονοποίηση των άλλων που μπορεί να μας δανείζουν με το αζημίωτο αλλά θέλουν να προστατεύσουν τα συμφέροντα των λαών τους και παράλληλα να βοηθήσουν, όσο μπορούν, αυτή τη χώρα να γλιτώσει από τον κακό της εαυτό. Καιρός να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας, από τον απλό πολίτη έως τον πρωθυπουργό.
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ ... »

26 Ιουν 2015

Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη Μούγλα της Τουρκίας ανακαινίζεται και θα γίνει όπως ήταν και προ της Εθνικής Τραγωδίας του 1922



Στην αρχική της μορφή θα επανέλθει σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στα Μούγλα της νοτιοανατολικής Τουρκίας, απέναντι από τα Δωδεκανήσια, σύμφωνα με ομόφωνη απόφαση των τοπικών πολιτικών και πολιτιστικών αρχών δικαιώνοντας ένα παλιό αίτημα των ίδιων των κατοίκων της περιοχής.


Σύμφωνα με δηλώσεις του τοπικού υπεύθυνου του κυβερνητικού κόμματος, Çiğdem Demiralp, η εκκλησία αυτή που κτίστηκε το 1870 από το 1969 παρουσίασε εικόνα κατάρρευσης ενώ για ένα χρονικό διάστημα είχε χρησιμοποιηθεί σαν αποθήκη ακόμα και σαν τοπικός κινηματόγραφος.

Μετά από μια εκτενή αναφορά του τοπικού πανεπιστήμιου του Pamukkale, επισημάνθηκε η μεγάλη πολιτιστική αλλά και θρησκευτική αξία το ναού και για τον λόγο αυτό, σύμφωνα με την πανεπιστημιακή αναφορά, επιβάλλεται η ανακαίνιση της και η απόδοση της στην αρχική μορφή.

Έτσι το θέμα τέθηκε στις τοπικές αρχές και μετά από ομόφωνη απόφαση αποφασίστηκε η ολοκληρωτική της ανακαίνιση.

Έτσι άλλη μια εκκλησία, η «Aya Nıkola Orodoks kilisesi», της περιοχής της μικρασιατικής Καρίας, «ανασταίνεται» με ότι αυτό σηματοδοτεί για την περιοχή αυτή που κάποτε κατοικείτο αποκλειστικά από ελληνορθόδοξους κατοίκους, (3.000 Έλληνες), που βιάστηκαν να αποχωρήσουν μετά την μικρασιατική καταστροφή.
 

http://ekklisiaonline.gr/kosmos/item/3049-i-ekklisia-tou-agiou-nikolaou-sti-moygla-tis-tourkias-pairnei-sarka-kai-osta



Διαβάστε τη συνέχεια εδώ ... »

24 Ιουν 2015

Σαχάρα, Έρημος και Kόλαση θα είναι η Κρήτη το 2100.

Κόλαση θα είναι η Κρήτη, όπως άλλωστε και μεγάλο μέρος του πλανήτη, σε μερικά χρόνια, αν επιβεβαιωθούν οι δυσοίωνες προβλέψεις των επιστημόνων της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας, της ΝΑSΑ.
Σε μια νέα μελέτη, η οποία περιλαμβάνει υλικό 11 τεραμπάιτ, περιγράφονται με δραματικό τρόπο οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. 
Οι ειδικοί χαρτογράφησαν τις πιο θερμές πόλεις του πλανήτη ως το 2100 στη βάση εκτιμήσεων για τα ελάχιστα και τα μέγιστα επίπεδα των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, ανοίγοντας μια πόρτα που κρυφοκοιτάζει ένα μέλλον που κανείς μας δε θα ήθελε να ζήσει.

Το νησί μας 
Βάσει αυτών των δεδομένων, ως τα τέλη του αιώνα η Κρήτη στο μεγαλύτερο μέρος της θα βιώνει τους θερινούς μήνες και εν προκειμένω τον Ιούλιο, μήνας ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ως "μοντέλο" για τη μελέτη, θερμοκρασίες κατά μέσο όρο 40 βαθμούς Κελσίου στην ενδοχώρα, τα νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά παράλια, και 45 στα βόρεια παράλια, το νομό Ηρακλείου και ολόκληρο το Νότο του νομού, ειδικά στην περιοχή της Μεσαράς.
Η πραγμάτωση αυτού του σεναρίου, που θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες, εξαρτάται από τα επίπεδα της ρύπανσης, αν δηλαδή το διοξείδιο θα έχει φτάσει από τα 400 μέρη ανά εκατομμύριο, όπως είναι σήμερα, στα 935, όπως εκτιμάται, το 2100. Αυτό θα σημάνει ότι ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη θα βιώσει συνθήκες πραγματικής κόλασης, όπως αρκετές περιοχές της Αφρικής, της Νοτίου Αμερικής και της Ινδίας, με το μέσο όρο να κυμαίνεται τους πιο θερμούς μήνες του έτους στους 45°C.

Στις "φλόγες" 
Οι μεγαλουπόλεις που θα υποστούν τις πιο σοβαρές επιπτώσεις είναι, σύμφωνα με τη μελέτη της ΝΑSΑ, η Ιερουσαλήμ, η Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες και η Βομβάη της Ινδίας, ενώ στις "φλόγες" του καύσωνα θα τυλιχθούν πολλές περιοχές της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης και κυρίως ο μεσογειακός Νότος.
Για την περίπτωση της Κρήτης, τόσο στο υψηλό λεγόμενο σενάριο, με βάση τις εκπομπές των ρύπων, όσο και στο χαμηλό, η κατάσταση δε φαίνεται να αλλάζει ιδιαίτερα, με τις όποιες διαφοροποιήσεις να είναι μικρές.

Οι μετρήσεις 
Τα νέα δεδομένα που έρχονται, την ώρα που το θέμα των κλιματικών αλλαγών βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο μετά τη σύνοδο της ομάδας των G7 και την αναμενόμενη διάσκεψη του Παρισιού για το θέμα, είναι προϊόν των νέων αναλυτικών μετρήσεων που έγιναν από την πλατφόρμα Earth Exchange (ΝΕΧ) και τον υπερυπολογιστή που βρίσκεται στο Κέντρο Έρευνας Ames στην Καλιφόρνια. Το σημαντικό της όλης ερευνητικής προσπάθειας είναι ότι, με βάση αυτά τα στοιχεία, θα μπορούν να εξαχθούν προβλέψεις αναλυτικά για πόλεις και περιοχές, ώστε να υπάρχει μια βάση δεδομένων, η οποία θα είναι σε θέση να βοηθήσει όχι μόνο στην εκτίμηση της κατάστασης, αλλά και στην προβλεψιμότητα, ώστε να υπάρξει σχεδιασμός για την αντιμετώπιση των συνεπειών των κλιματικών αλλαγών σε περιοχές και πόλεις στη βάση συγκεκριμένων δεδομένων.
Σταύρος Μουντουφάρης 

Πηγή : Nέα Κρήτη
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ ... »

Gay-παρέλαση και στο Ηράκλειο. Του κόσμου η ντροπή ήρθε και στην περήφανη Κρήτη.

Gay-παρέλαση και στο Ηράκλειο. Του κόσμου η ντροπή ήρθε και στην περήφανη Κρήτη. Εξέλιξη προς τα ... οπίσω (... και από πίσω)
Και επειδή αδυνατούμε να περιγράψουμε το αίσχος και τη ντροπή,
απλά παραθέτουμε την είδηση. Δικαίωμα του καθενός να κάνει ότι θέλει 
στην κρεβατοκάμερα του, όχι όμως να κάνει και παρέλαση στο κέντρο των πόλεων. Όποιος κάνει τέτοιες παρελάσεις, αυτός κάνει το bullying και όχι οι τίμιοι οικογενειάρχες και τα νοικοκυρόπαιδα.

Και σκεφτείτε η παρέλαση των gay γίνεται όταν κάποιοι αμφισβητούν τις παρελάσεις των εθνικών εορτών. 
http://sitia-news.blogspot.gr/2015/06/gay-pride.html
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ ... »

"ΚΑΡΔΙΕΣ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ Ν' ΑΓΑΠΟΥΝ" (Κρητικά) -- Πρόσκληση Βεακείου

Μια άκρως παραδοσιακή φιλανθρωπική εκδήλωση από την οποία δεν πρέπει να λείψει κανείς!
Με συμβολική τιμή 3 ευρώ / κουπόνι εισόδου

Ένωση Κρητών Νέας Σμύρνης
Δαρδανελλίων 36, Νέα Σμύρνη, Τ.Κ. 17124
210-93 45 660

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ ... »

ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ για την γενοκτονία των Ινδιάνων του Καναδά: Μια μαύρη ξεχασμένη σελίδα της ιστορίας

«Γονείς που είδαν τα παιδιά τους να τα αρπάζουν από τα χέρια τους, να τα στέλνουν σε ένα άγνωστο μέρος χιλιόμετρα μακριά τους, χωρίς να μπορούν να τα ξαναδούν ποτέ ξανά, ούτε καν να ξέρουν σε ποιον τάφο θάφτηκαν. Σκεφτείτε το, αντέξτε το, φανταστείτε το»

«Ένα καλό ρητό λέει καλός Ινδιάνος είναι μόνο ο νεκρός Ινδιάνος …και υπό μια έννοια συμφωνώ. Οι ινδιάνικη φυλή πρέπει να εξαλειφθεί. Σκότωσε λοιπόν τον Ινδιάνο που έχει μέσα του και σώσε τον άνθρωπο», Richard Pratt, ιδρυτής ενός από τα πρώτα σχολεία Ινδιάνων στην Πενσυλβανία

Η Αβοριγίνη Sue Caribou παρουσιάζει πνευμονία μια φορά τον χρόνο, απόκτημα από τα παιδικά της χρόνια όταν ήταν οικότροφος σε ένα από τα πιο τρομακτικά οικοτροφεία προορισμένα για τους αυτόχθονες του Καναδά. «Με έκαναν ντους με παγωμένο νερό, πολλές φορές μετά τον βιασμό μου», λέει στην Guardian η 50χρονη Caribou μητέρα έξι παιδιών.

Η Caribou αρπάχτηκε από το σπίτι των γονιών της το 1972 από το επιχορηγούμενο από το κράτος πρόγραμμα επιμορφωτικών σχολείων – οικοτροφείων για τους Αβορίγινες ή αλλιώς Ινδιάνους. Τα «σχολεία» αυτά που διοικούνταν από την Καθολική Εκκλησία λίγο θύμιζαν ένα κανονικό σχολείο, καθώς μοναδικό στόχο είχαν να αναγκάσουν τα παιδιά αυτά να ξεχάσουν τις δικές τους πολιτιστικές καταβολές και να ενταχθούν στην καναδική κοινωνία βίαια.

Μέχρι το 1979 η Caribou κακοποιούταν σωματικά και ψυχικά από τους καθολικούς ιεραπόστολους που διοικούσαν και «δίδασκαν» στα σχολεία αυτά. «Με αποκαλούσαν σκυλί αντί για το όνομά μου, με ανάγκαζαν να φάω σάπια λαχανικά και μου απαγόρευαν να μιλώ τη μητρική μου γλώσσα», λέει η Caribou.

«Δεν έμαθα τίποτα σε αυτό το σχολείο, εκτός από το "Πάτερ ημών" και τον  εθνικό ύμνο. Τα παιδιά μου μου έμαθαν λίγα γράμματα» τονίζει η Caribou.

Η Caribou δεν είναι η μόνη, όμως. Υπολογίζεται πως από το 1876 έως το 1996 150.000 παιδιά Ινδιάνων αρπάχτηκαν βίαια και παράνομα από το κράτος και στάλθηκαν σε τέτοια επιμορφωτικά χριστιανικά σχολεία-οικοτροφεία στον Καναδά. Πολλά από αυτά, πάνω από 6.000, πέθαναν κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες μέσα σε αυτά τα οικοτροφεία, θάφτηκαν σε άγνωστο σημείο και χωρίς να ενημερωθούν οι γονείς τους για τον θάνατό τους.

Μια λοιπόν απίστευτη ιστορία, μια πραγματική «πολιτιστική γενοκτονία» που ξεχάστηκε και κρύφτηκε καλά μέχρι και σήμερα όπου πολλά από αυτά τα παιδιά κατάφεραν να γίνουν μάρτυρες και να καταθέσουν τις ιστορίες τους στην Επιτροπή Αλήθειας του Καναδά, η οποία στις 2 Ιουνίου, μετά από 7 ολόκληρα χρόνια ακροάσεων και καταθέσεων από χιλιάδες μάρτυρες, όχι μόνο αναγνώρισε το έγκλημα αυτό ως έγκλημα αλλά μάλιστα το χαρακτήρισε και «πολιτιστική γενοκτονία». Ήταν μια νίκη των Αβοριγίνων  ιθαγενών του Καναδά, αλλά μόνο η αρχή για τηνδιεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Και τα δυο μεγάλα κόμματά, το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα και το Φιλελεύθερο Κόμμα, έχουν υποσχεθεί στους ιθαγενείς ότι θα βάλουν στην ατζέντα τους σοβαρά τα δικαιώματα των ιθαγενών, καθώς ακόμα και σήμερα τα παιδιά των Ινδιάνων ζουν αποκλεισμένα σε σχέση με τους λευκούς έχοντας διπλάσια ποσοστά φυλάκισης και έχοντας (οι γυναίκες) μεγαλύτερες πιθανότητες να κακοποιηθούν ή να δολοφονηθούν.

«Τώρα που βρήκαμε τη φωνή μας και οι Καναδοί άρχισαν να λαμβάνουν το μήνυμα δεν θα σταματήσουμε να μιλάμε και δεν θα ξανασωπάσουμε ποτέ».

Το πρόγραμμα επιμόρφωσης ήταν ένα κομμάτι της γενοκτονίας των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής. 80.000.000 ιθαγενείς Ινδιάνοι κατοικούσαν στην Αμερική πριν οι Ευρωπαίοι ανακαλύψουν την πλούσια αυτή ήπειρο και αποφασίσουν να τη λεηλατήσουν, βγάζοντας από τη μέση αυτούς που την αγαπούσαν και την προστάτευαν… τους Ινδιάνους.


Διαβάστε τη συνέχεια εδώ ... »

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ... Πώς η Αλίκη παραλίγο να μην πάει στο... Ναυτικό

Σε ανατρεπτικές αποκαλύψεις προέβη ο Γιάννης Μαλούχος σε συνέντευξη που έδωσε στα Καρντάσιανς για την καριέρα του στον κινηματογράφο και ειδικότερα για την δημοφιλή ταινία«Αλίκη στο ναυτικό» (1961) με την Αλίκη Βουγιουκλάκη!

Θυμίζουμε πως ο Γιάννης Μαλούχος στην ταινία υποδύεται τον φίλο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Ο γνωστός ηθοποιός περιγράφει όχι μόνο πώς πήρε το ρόλο, αλλά και πώς τα γυρίσματα της ταινίας σταμάτησαν και πώς τελικά η ταινία ολοκληρώθηκε.

«Ήρθα και βρήκα τον Αλέκο Σακελλάριο στο γραφείο του και μου λέει: Γιάννη είσαι τυχερός. Αρχίζω την Αλίκη στο ναυτικό και θα παίξεις τον φίλο του Παπαμιχαήλ. Γιατί όμως θα τον παίξεις; Δεν ξέρω τι ταλέντο έχεις, αλλά έχεις μύτη μεγάλη. Θέλω έναν μυταρά» είπε χαρακτηριστικά ο Μαλούχος και εν συνεχεία αποκάλυψε ότι: «Η Αλίκη στο Ναυτικό σταμάτησε για έναν μήνα και ήταν να μην γυριστεί γιατί είχε μαλώσει η Αλίκη με τον Σακελλάριο».

Πως τελικά η κατάσταση εξομαλύνθηκε; «Η Αλίκη είχε κλειστεί στο καμαρίνι και ενώ ήταν να κάνουμε γυρίσματα, κλείστηκε και δεν έβγαινε. Εξαλλος ο Σακελλάριος, πολύ θυμωμένος, δεν κρατιέται με τίποτα, πάει στο καμαρίνι και χτυπάει την πόρτα. Της λέει "άκουσε εδώ, εγώ την ταινία, είτε θέλεις είτε δεν θέλεις, θα τη γυρίσω. Και ξέρεις πώς θα τη γυρίσω; Εσύ θα είσαι με το ίδιο σακάκι που ήσουν και θα φαίνεται μόνο το μισό σου το πλευρό, ο ένας ώμος, από εκεί και πέρα θα παίζουν οι άλλοι. Εσύ θα υπάρχεις ως Βουγιουκλάκη με τον ώμο σου μόνο και με το σακάκι σου. Εγώ θα την τελειώσω". Και από τότε μεσολάβησε ο Φίνος και τα βρήκαν».

Χαρακτηριστικά είναι και τα όσα λέει ο Γ. Μαλούχος για την ίδια την Αλίκη: «Η Βουγιουκλάκη είχε πάντα την δύναμη. Ήταν η μεγάλη σταρ. Ο,τι ήθελε έκανε. Και στον Φίνο μέσα αποφάσιζε. Διότι ήταν μια χαρισματική ηθοποιός, έφερνε και τα λεφτά. Αν η Βουγιουκλάκη δεν ήθελε, δεν έπαιζες...».

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ ... »

23 Ιουν 2015

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ. Σταματήστε τους! Τι κάνει η Πολιτισμένη Ευρώπη, η Ρωσσία και οι ΗΠΑ! Αίσχος! Το Ισλαμικό Κράτος ανατίναξε αρχαίους ναούς στην Παλμύρα

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ

Το Ισλαμικό Κράτος ανατίναξε αρχαίους ναούς στην Παλμύρα

Το Ισλαμικό Κράτος ανατίναξε αρχαίους ναούς στην Παλμύρα

Τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους ανατίναξαν δύο αρχαίους ναούς που θεωρούν ειδωλολατρικούς στην Παλμύρα, την αρχαία πόλη 2.000 ετών, που έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO, γνωστοποίησε σήμερα η εξτρεμιστική οργάνωση.

Πρόκειται για την πρώτη αναφορά ζημιάς στα μνημεία της ιστορικής πόλης από τους τζιχαντιστές μετά την κατάληψη της πόλης, γνωστής και ως Ταδμούρ, τον Μάιο από τους τζιχαντιστές.

Οι εικόνες πριν και μετά απεικονίζουν αρκετούς εξτρεμιστές να κουβαλούν εκρηκτικά και τους ναούς, που δεν βρίσκονται ανάμεσα στα μνημεία της Ρωμαϊκής περιόδου της πόλης, να έχουν μετατραπεί σε συντρίμμια.

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέφερε πως αυτή την εβδομάδα οι τζιχαντιστές είχαν τοποθετήσει νάρκες και βόμβες στην αρχαία πόλη της Παλμύρας, τονίζοντας πως δεν είχε γίνει σαφές αν οι τζιχαντιστές ετοιμάζονται να ανατινάξουν τα μνημεία, ή αν τοποθέτησαν τους εκρηκτικούς μηχανισμούς για να εμποδίσουν τις συριακές ένοπλες δυνάμεις να πλησιάσουν στην πόλη.

«Σε όλες τις περιοχές όπου εξαπλώνονται όταν βλέπουν τα μνημεία τα καταστρέφουν ως βέβηλα και ως επιστροφή στον παγανισμό», δήλωσε ο επικεφαλής της Εφορίας Αρχαιοτήτων της συριακής κυβέρνησης Μααμούν Αμπντουλκαρίμ, προσθέτοντας στο πρακτορείο Ρόιτερς πως εκατοντάδες αγάλματα είχαν απομακρυνθεί από την πόλη προς ασφαλείς τοποθεσίες, πριν την κατάληψη της από τους τζιχαντιστές.


www.romioi.com

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ ... »

2005-2015: 10 χρόνια από το θάνατο του Αλέκου Αλεξανδράκη - Αφιέρωμα romioi.com

2005-2015: 10 χρόνια από το θάνατο του Αλέκου Αλεξανδράκη - Αφιέρωμα romioi.com


Αλέκος Αλεξανδράκης
Alexandrakis.jpg
Ο Αλέκος Αλεξανδράκης κατά την εποχή που μεσουρανούσε στον ελληνικό κινηματογράφο
Γέννηση27 Νοεμβρίου 1928
Τόπος γέννησηςΑθήνα
Θάνατος8 Νοεμβρίου 2005 (76 ετών)
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλληνική
Είδος Τέχνηςηθοποιός
Καλλιτεχνικά ρεύματαΔράμα, Κωμωδία
Σημαντικά έργαΣυνοικία το όνειροΘρίαμβος,Έγκλημα στα παρασκήνια,Στέλλα
ΒραβεύσειςΒραβείο κριτικών Α' ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1962 για την ταινία ΘρίαμβοςΧρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής το 2001
Αλέκος Αλεξανδράκης στο Internet Movie Database
δεδομένα ( π  σ  ε )

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης (27 Νοεμβρίου 1928 - 8 Νοεμβρίου 2005) ήταν ένας μεγάλος Έλληνας ηθοποιός, που διακρίθηκε εξίσου στη μεγάλη και στη μικρή οθόνη. Ανάμεσα στις συζύγους του ήταν και η Αλίκη Γεωργούλη, ενώ ο ίδιος από νωρίς καθιερώθηκε σε ρόλους ζεν πρεμιέ. Με τη νεορεαλιστική ταινία Συνοικία το όνειρο (1961) άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στον ελληνικό κινηματογράφο και κέρδισε και βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στην πετυχημένη σειρά Ο παράξενος ταξιδιώτης, με συμπρωταγωνίστρια την Νόνικα Γαληνέα. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης απεβίωσε στην Αθήνα απόκαρκίνο, το 2005. Είχε μία κόρη και ένα γιο.Βίος

Γιος δικηγόρου από τη Μάνη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1928 στην Αθήνα. Φοίτησε στο σχολείοΜπερζάν[1] και μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία. Αγαπημένο του άθλημα ήταν η ξιφασκία και στα 15 του έγινε μέλος της εθνικής ομάδας. Ένα χρόνο αργότερα μπήκε στη Σχολή Δοκίμων, θέλοντας να γίνει αξιωματικός του Ναυτικού.[2] Επιθυμούσε παράλληλα να σπουδάσει στις ΗΠΑ κινηματογραφική σκηνοθεσία.[3] Μία παράσταση, όμως, του Κάρολου Κουν, με πρωταγωνίστρια την Έλλη Λαμπέτη, του άλλαξε τη ζωή. Παράλληλα ο φίλος του, ηθοποιός Νίκος Καζής, σπουδαστής στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, τον παρακινεί να παρακολουθήσει μαθήματα στη Σχολή.[4] Αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στο Βασιλικό Θέατρο και πέρασε πρώτος. Ο Δημήτρης Χορν ήταν τόσο σίγουρος για το ταλέντο του Αλέκου, που είχε στοιχηματίσει για την επιτυχία του. Τον καιρό εκείνο, η Κατερίνα (Ανδρεάδη) έψαχνε για έναν «ζεν πρεμιέ», για το έργο «Φθινοπωρινή Παλίρροια». Ο νεαρός ηθοποιός την επισκέφτηκε με λουλούδια στο σπίτι της μαζί με την Άννα Συνοδινού και πήρε το ρόλο. Έκανε τα πρώτα του βήματα στο θεατρικό σανίδι στις 9 Ιουλίου 1949 και άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις σε κριτικούς και κοινό. «Παρουσιάστε όπλα. Επιτέλους, ένας εραστής στο ελληνικό θέατρο», έγραψε χαρακτηριστικά ο Αιμίλιος Χουρμούζιος στην «Καθημερινή». Εντύπωση έκανε και στον Φιλοποίμην Φίνο, ο οποίος του πρότεινε να παίξει στον κινηματογράφο.[5] Την ίδια, κιόλας, χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη, με την ταινία «Δύο κόσμοι», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου.[6] Ακολούθησαν αμέτρητες άλλες, και όλοι συμφωνούσαν πως επρόκειτο για έναν μεγάλο ηθοποιό και τον μεγαλύτερο γόη της εποχής. Η απήχηση του στον γυναικείο πληθυσμό ήταν άνευ προηγουμένου.Στη γοητεία του είχε υποκύψει πρώτη η Έλλη Λαμπέτη. Ο δεσμός τους, όμως, δεν κράτησε πολύ, καθώς ο Αλεξανδράκης προτίμησε να ακολουθήσει την Κατερίνα σε μία περιοδεία[7]. Στο Σουδάν γνώρισε την πρώτη του γυναίκα, Μαρτζ Βάλβη, με την οποία παντρεύτηκε λίγο αργότερα στην Αθήνα[8]. Ο γάμος τους κράτησε τρία χρόνια, όσο κι αυτός με την Κλοντ Σαμπαντού, μια πανέμορφη Γαλλίδα[9]. Το 1956, παντρεύτηκε την ηθοποιό Αλίκη Γεωργούλη[10]. Μαζί ανέβασαν στο θέατρο «Γκλόρια» της Πλατείας Αμερικής, το «Πικνίκ», ενώ συμμετείχαν σε πορείες ειρήνης και δημοκρατικά συλλαλητήρια. Όμως, ύστερα από τέσσερα χρόνια χώρισαν. Ο τέταρτος γάμος του ήταν με την Ελβετή Βερένα Γκάουερ. Στα πέντε χρόνια που κράτησε ο γάμος τους απέκτησαν δύο παιδιά. Το 1969 γνώρισε τη Νόνικα Γαληνέα και την ερωτεύτηκε βαθιά. Παρότι αυτή η σχέση κράτησε 21 ολόκληρα χρόνια, δεν παντρεύτηκαν ποτέ.Εκτός από την ιδιότητα του θιασάρχη, που ξεκίνησε το 1956 και κράτησε τουλάχιστον 35 χρόνια, ο Αλέκος Αλεξανδράκης σκηνοθέτησε θεατρικά έργα, αλλά και ταινίες, όπως ο «Θρίαμβος» (1960) με τον Καρύδη-Φουκς και η «Συνοικία το όνειρο» (1961), που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αλλά η προβολή της απαγορεύτηκε από τη λογοκρισία της εποχής. Συνεργάστηκε με λαμπερές πρωταγωνίστριες, όπως τη Μελίνα Μερκούρη, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Τζένη Καρέζη, τη Μάρω Κοντού και τη Ζωή Λάσκαρη. Συνολικά, πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 75 κινηματογραφικές ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν: «Ο βαφτιστικός» , «Στέλλα», «Το νησί των γενναίων», «Ραντεβού στην Κέρκυρα», «Δεσποινίς Διευθυντής», «Δάκρυα για την Ηλέκτρα», «Όμορφες μέρες», «Η κόμισσα της Κέρκυρας», «Η Μαρία της σιωπής», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», «Τα παιδιά της Χελιδόνας» και πολλές ακόμα.Στο θέατρο ερμήνευσε τους σημαντικότερους ρόλους. Μεταξύ των παραστάσεων στις οποίες πρωταγωνίστησε και άφησαν εποχή, είναι: «Παράξενο Ιντερμέτζο», «Ταξίδι της μέρας μέσα στην νύχτα», «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», «Μαντάμ Μπάτερφλαΐ»,«Η γυναίκα με τα μαύρα», «Τέσσερα δωμάτια με κήπο», «Έγκλημα και τιμωρία», «Τα μεγάλα χρόνια», «Ο γλάρος». Στην τηλεόραση έπαιξε στον «Παράξενο Ταξιδιώτη», τον «Γιούγκερμαν» και τους «Μυστικούς Αρραβώνες». Το 1994 ανέβασε με τη Μιμή Ντενίση, τον «Θείο Βάνια» και δύο χρόνια αργότερα επέστρεψε στο Εθνικό, απ' όπου είχε ξεκινήσει. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δίδασκε υποκριτική στο Εργαστήρι του Διαμαντόπουλου, ενώ το 2001 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής για την προσφορά του στην τέχνη. Πέθανε στις 8 Νοεμβρίου του 2005, έπειτα από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο.

Φιλμογραφία

Κινηματογραφικές παρουσίες

"Εκείνες που δεν πρέπει ν' αγαπούν" .... Παύλος
"Η Αγνή του λιμανιού" .... Ανδρέας
"Εύα" .... Αντίνοος
"Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο" .... Δημήτρης Λαμπράκης
"Κόκκινα τριαντάφυλλα" .... Τάκης Βρεχός
"Στέλλα" .... Αλέκος
"Κατρακύλισμα" .... Τέλης
"Η Άγνωστος" ....Άλκης Φεριανός
"Μπαρμπα-Γιάννης ο κανατάς" .... Λουκάς Δάσης
"Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο" .... Δημήτρης
"Το αγοροκόριτσο" .... Δημήτρης
"Ραντεβού στην Κέρκυρα" .... Ανδρέας Λαμπρινός
"Το κλωτσοσκούφι" .... Τζώρτζης Βένγκελης
"Είμαι αθώος" .... Άλφρεντ Ντρέιφους
"Έγκλημα στα παρασκήνια" .... Γιώργος Μακρής
"Μάνα μου τον αγάπησα"
"Ένα κορίτσι για δύο" .... Κίμων
"Ίλιγγος" .... Νίκος
"Το δόλωμα" .... Μπάμπης Βαλέρης
"Δεσποινίς Διευθυντής" .... Αλέκος Σαμιωτάκης
  • 1965 "Βρώμικη πόλις" .... Αλέξης Μπίλιας
"Μια τρελή... τρελή οικογένεια" .... Ανδρέας
"Ο μετανάστης" .... Θανασός Ρήγας
"Επιστροφή" .... Δημήτρης Βαλέντης
"Οι εχθροί" .... Αλέκος Θεοχάρης
"Οι κυρίες της αυλής" .... Νίκος Αλεξίου
"Δάκρυα για την Ηλέκτρα" .... Γιώργος
"Η αρτίστα" .... Δημήτρης
"Οικογένεια Χωραφά" .... Παντελής Χωραφάς
"Μια Ιταλίδα απ' την Κυψέλη" .... Αντώνης
"Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα"
"Το νυφοπάζαρο"
"Στον ίλιγγο της ζωής" .... Στέλιος Διαμαντής
"Τα δυο πόδια σ' ένα παπούτσι" .... Γιώργος
"Η δίκη ενός αθώου" .... Δημήτρης Δοράνης
"Όμορφες μέρες"
"Δεν υπάρχουν λιποτάκτες" .... Ιάσων
"Για μια χούφτα τουρίστριες" .... Μενέλαος
"Ο αήττητος" .... Κώστας Βαλής
"Αγάπησα έναν αλήτη" .... Αλέκος Ραϊσης
"Ιπποκράτης και δημοκρατία" .... Περικλής
"Αντίστροφη πορεία" .... Γιάννης Κατσώνης

Τηλεοπτικές παρουσίες

Τηλεοπτικές παρουσίες - Guest star

Βινεοταινίες που έχει παίξει

Κινηματογραφικές παρουσίες - Σκηνοθέτης


ΠΗΓΗ  Wikipedia / Επιμέλεια romioi.com
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ ... »